Του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
Στις συνθήκες της αντεπανάστασης και της κρίσης του κομμουνιστικού κινήματος, έχουν μεγάλη αξία οι προσπάθειες για την κατάκτηση επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής, τη δημιουργική εφαρμογή και ανάπτυξη της Μαρξιστικής - Λενινιστικής κοσμοθεωρίας, την αποφασιστική αντιμετώπιση του οπορτουνισμού που διαβρωτικά παρεμβαίνει στα ΚΚ, με χαρακτηριστικό στοιχείο την αναζήτηση διαχειριστικών λύσεων διαιώνισης του καπιταλιστικού συστήματος, στο όνομα του «ρεαλισμού», του αρνητικού συσχετισμού δύναμης.
Για τα κρίσιμα αυτά ζητήματα και γενικότερα για την προσπάθεια ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του κομμουνιστικού κινήματος, το ΚΚΕ έχει αναμφισβήτητα σημαντική συμβολή. Συμβολή μέσα από τις διεθνείς, περιφερειακές και θεματικές συναντήσεις ΚΚ, την έκδοση του περιοδικού «Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση» από κοινού με άλλα δέκα (10) ΚΚ, συστηματικές πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη της κοινής δράσης, διαθέτοντας στελέχη και οικονομικούς πόρους, γιατί αυτό επιβάλλει η αρχή του προλεταριακού διεθνισμού.
Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη προσπάθεια, που τη διαπερνά η έντονη ιδεολογικοπολιτική διαπάλη με κόμματα που οδηγήθηκαν ήδη ή βρίσκονται σε πορεία σοσιαλδημοκρατικής μετάλλαξης, με συλλογικά οπορτουνιστικά μορφώματα όπως το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) στο οποίο συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, το ΚΚΕ έχει πολύτιμους συμμάχους. Η πρωτοπόρα, σταθερή δράση του αναγνωρίζεται από μεγάλο αριθμό ΚΚ. Αναγνωρίζεται από στελέχη και μέλη ΚΚ σε όλη την υδρόγειο, από φορείς του εργατικού, λαϊκού κινήματος, εργαζόμενους που παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Ελλάδα και στο διεθνές εργατικό κίνημα.
