ΜΚΟ με κρατικό χρήμα και δράση στο Ιράκ-Παρέμβαση της Λ. Κανέλλη στον «AΝΤ1» (VIDEO)

Το πρωτοσέλιδο του «Ρ» στις 13 Δεκέμβρη του 2003

Η υπόθεση της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης IMI (International Mine Initiative - διεθνής πρωτοβουλία για τις νάρκες) - η δράση της οποίας στο Ιράκ είχε καταγγελθεί μέσα από το πρώτο θέμα του «Ριζοσπάστη» στις 13 Δεκέμβρη του 2003 - ήρθε και πάλι χτες στη δημοσιότητα καθώς κατά του προέδρου της και συνεργατών της ασκήθηκε δίωξη για ζημιά που προξένησαν σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου. Ανάμεσα στους κατηγορούμενους είναι και ο Αλεξ Ρόντος, στενός συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου και σήμερα εντεταλμένος της ΕΕ στο Κέρας της Αφρικής.

Στις 12 Δεκέμβρη του 2003 ο «Ρ» είχε διατυπώσει πρωτοσέλιδα ερώτηση για τη δράση της συγκεκριμένης οργάνωσης καθώς στον διεθνή Τύπο είχαν εμφανιστεί φωτογραφίες στελεχών της με λεζάντα ότι πρόκειται για Ελληνες στρατιώτες στο Ιράκ. Την επομένη, 13 Δεκέμβρη, ο «Ρ» αποκάλυψε ότι πρόκειται για την ΙΜΙ και επανήλθε στις 14 Δεκέμβρη με περισσότερα στοιχεία. 

Στις 17 Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου βουλευτές του ΚΚΕ ρώτησαν ευθέως τον Γ. Παπανδρέου για την υπόθεση. Ο ίδιος αναγνώρισε ότι πρόκειται για ελληνική οργάνωση, σημείωσε όμως ότι κινείται στα πλαίσια του κέντρου αποναρκοθέτησης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και τελεί μια «σημαντική δραστηριότητα», ενώ δεν παρείχε καμιά πληροφόρηση για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης.

Χτες, με αφορμή την δίωξη που ασκήθηκε, έγινε γνωστό ότι η δράση της συγκεκριμένης ΜΚΟ έβλαψε το ελληνικό Δημόσιο κατά εννέα εκατομμύρια ευρώ. Η υπόθεση αφορά στη χρηματοδότηση της οργάνωσης για ένα πρόγραμμα αποναρκοθέτησης σε Βοσνία - Ερζεγοβίνη, Λίβανο και Ιράκ. Κατά του προέδρου της ΜΚΟ και συνεργατών του ασκήθηκε δίωξη για τα - κατά περίπτωση - αδικήματα της απάτης σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, κατά συναυτουργία και κατ' εξακολούθηση, της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, της ψευδούς βεβαίωσης και απιστίας σχετικά με την Υπηρεσία κατ' εξακολούθηση. Οπως προέκυψε από την σχετική έρευνα, το σύνολο της χρηματοδότησης εκταμιεύτηκε παράνομα.

Από τις τότε αποκαλύψεις του «Ρ», προέκυπτε ότι η συγκεκριμένη οργάνωση λειτουργούσε ως προβιά για την συμμετοχή της Ελλάδας στην κατοχή του Ιράκ. Στην χρηματοδότησή της μάλιστα εμπλέκονταν και ελληνικές εταιρείες που φιλοδοξούσαν να πάρουν μέρος στη λεηλασία του Ιράκ.

Ο «Ρ» αποκάλυψε επίσης ότι με τα ίδια αρχικά ΙΜΙ δραστηριοποιείται και μια ισραηλινή πολεμική βιομηχανία, η «Israel Military Industries Ltd.», η οποία παράγει βόμβες και οβίδες διασποράς, που σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» χρησιμοποιήθηκαν από το βρετανικό στρατό στο Ιράκ. Η ίδια ισραηλινή εταιρεία δραστηριοποιείται και στον τομέα της αποναρκοθέτησης. Δηλαδή οι ίδιες εταιρείες που ρίχνουν τις βόμβες, έρχονται στη συνέχεια να πάρουν μέρος στην εκκαθάριση των περιοχών, όπου σε επόμενη φάση κατασκευαστικές και άλλες εταιρείες θα αναπτύξουν τη δραστηριότητά τους στα πλαίσια της «ανοικοδόμησης».

Σύμφωνα δε, με ορισμένες πληροφορίες, η οργάνωση αυτή έχει συνεργαστεί και με τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις στα πλαίσια της σήμανσης ναρκοπεδίων στον Εβρο, για την προστασία από τις νάρκες των λαθρομεταναστών. Η συγκεκριμένη οργάνωση, η ΙΜΙ, που ιδρύθηκε το 2000, είχε ιστοσελίδα στο «ίντερνετ», όπου γινόταν αναφορά στην αποστολή της και στους χορηγούς της, ανάμεσά τους το υπουργείο Εξωτερικών, η κατασκευαστική ΔΙΕΚΑΤ, η εφημερίδα ΑΞΙΑ, η τράπεζα Omega Bank, η εταιρεία Forthnet, που δραστηριοποιείται στις τηλεπικοινωνίες και η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Vodafone. Η οργάνωση, σύμφωνα επίσης με όσα αναφέρονταν στην ιστοσελίδα της, αποτελούνταν από 100 άνδρες, διασπαρμένους σε 20 ομάδες.

Πανεργατικό-παναγροτικό συλλαλητήριο (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΜΕ)

To ΠΑΜΕ, χαιρετίζει και εκφράζει την αγωνιστική του αλληλεγγύη και συμπαράταξη στις κινητοποιήσεις των αγροτών που βρίσκονται στα μπλόκα και δίνουν μια ακόμα σκληρή μάχη ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ, των ελληνικών κυβερνήσεων και των μονοπωλίων.

Ο αγώνας των φτωχών αγροτών είναι και αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Οι εργατοϋπάλληλοι η μικρομεσαία αγροτιά, οι αυτοαπασχολούμενοι πρέπει να αναπτύξουμε κοινούς στόχους και αλληλεγγύη. Η αιτία των προβλημάτων είναι κοινή και επομένως οι αγώνες μας πρέπει να πετυχαίνουν την υποστήριξη του ενός με του άλλου. Το "όλοι για έναν και ένας για όλους".

Την Τετάρτη 19 Φλεβάρη οι αγρότες με την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή αγροτικών μπλόκων κατεβαίνουν στην Αθήνα, πραγματοποιούν συγκέντρωση στις 1 μ.μ. στην πλατεία Βάθης.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τις γυναίκες, τους αυτοαπασχολούμενους να συγκεντρωθούν στις 1μ.μ., στην Ομόνοια και από κει να κατευθυνθούμε στην συγκέντρωση των αγροτών.

Η σκληρή αλήθεια για τους αστούς και τους οπορτουνιστές «για το ρόλο και τη δράση της τρόικας»

Του Γ. Τούσσα

Η Έκθεση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου "για το ρόλο και τη δράση της τρόικας", που συνδιαμορφώθηκε και υπερψηφίστηκε χτες, 13 - 2 - 2014, από τον μεγάλο αντιλαϊκό συνασπισμό του Λαϊκού Κόμματος και των Σοσιαλδημοκρατών, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τη χυδαία αυτή φάρσα που έστησε το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου για να κοροϊδέψει και να εξαπατήσει τους εργαζόμενους, ενόψει των ευρωεκλογών.

Τα αστικά μέσα ενημέρωσης προβάλλουν την έκθεση ως δήθεν καταδίκη της τρόικας, ενώ "η Αυγή" και ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζουν γιατί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνωρίζει δήθεν ότι η τρόικα έδρασε "ως χασάπης προκαλώντας κοινωνικό τσουνάμι", χρησιμοποιώντας δηλώσεις του εισηγητή της έκθεσης, Ισπανού σοσιαλδημοκράτη Α. Σέρκας.

Ο Σέρκας, που έχει πρωτοστατήσει, αυτός και το κόμμα του, στη διαμόρφωση και προώθηση της στρατηγικής της Λισαβόνας 2000 - 2010 και Ευρώπη 2020 με αντεργατικά μέτρα που υπερψηφίστηκαν από τα κόμματα του ευρωμονόδρομου στο ευρωκοινοβούλιο (χρόνος εργασίας 68 ώρες την βδομάδα, απελευθέρωση των υπηρεσιών - οδηγία Μπολκεστάιν, ισοπέδωση των δημόσιων συστημάτων ασφάλισης, ενίσχυση των μονοπωλίων για να εγκαταστήσουν τις επιχειρήσεις τους σε χώρες με μισθούς πείνας κ.α. ) είναι γνωστό ότι άλλα λέει όταν μιλάει δημόσια, άλλα γράφει στις εκθέσεις του και άλλα ψηφίζει, έχοντας πάντα ως κριτήριο την κερδοφορία του κεφαλαίου. Όσο κι αν ψάξει κανείς στην έκθεση δεν πρόκειται να βρει ούτε "χασάπηδες", ούτε "τσουνάμι", αλλά ακριβώς τα αντίθετα. Γι' αυτό, ούτε καν αναφέρονται στο τελικό κείμενο της έκθεσης όπως ψηφίστηκε στην επιτροπή απασχόλησης, γιατί τους εκθέτει ανεπανόρθωτα.

Ο Έρωτας, Η Σοκολάτα, Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΕΒ (Video της ΚΝΕ)

Για φαντάσου...

Ευτυχώς όλα τα παρακάτω είναι μόνο στη σφαίρα της φαντασίας.

Για φαντάσου λοιπόν:

- Το ΚΚΕ να συζητάει αν θα δεχτεί να στηρίξει έναν υποψήφιο που αβαντάρει και κάνει εκπομπές φιλοτεχνώντας το «αμεσοδημοκρατικό» προφίλ του φασίστα Κασιδιάρη και του ναζιστικού σκουπιδοτενεκέ που λέγεται Χρυσή Αυγή.

Για φαντάσου εργάτες, απολυμένοι, στελέχη και μέλη του ΚΚΕ, φίλοι του ΚΚΕ να μπαίνουν σε διαδικασία έστω προβληματισμού για το αν πρέπει να δεχτούν να στηρίξουν έναν υποψήφιο Περιφερειάρχη με ακροδεξιές θέσεις, όπως τον Καρυπίδη, τον οποίο απέσυρε μετά την κατακραυγή ο ΣΥΡΙΖΑ;

- Το ΚΚΕ στις 4 Μάη σήκωσε ένα πανό στην Ακρόπολη που έλεγε «Λαοί της Ευρώπης Ξεσηκωθείτε» Την επόμενη μέρα στη βουλή ψηφιζόταν το Μνημόνιο I. Ήταν μέρα πετυχημένης πανελλαδικής απεργίας. Την ίδια ώρα που τα μέλη, τα στελέχη και οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ βρίσκονταν στις πύλες των εργοστασίων από τα χαράματα, που απολύονταν από τις δουλειές τους γιατί απεργούσαν, την ίδια μέρα κάποιοι ψήφιζαν το Μνημόνιο Ι.

Για φαντάσου τώρα στο όνομα της «αλλαγής» και της «συσπείρωσης ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων» το ΚΚΕ να πρόδιδε έτσι τη δράση και τις αρχές του και να έμπαινε στον κόπο, όχι να στηρίξει, αλλά να συζητήσει υποψηφιότητες στυλ Βουδούρη και άλλων που έχουν ψηφίσει αντιλαϊκά μέτρα και νομοσχέδια;

- Το ΚΚΕ λέει ανοιχτά ότι το χρέος δεν το δημιούργησε ο λαός. Άρα δεν πρέπει να πληρώσει δεκάρα για την αποπληρωμή του. Προτείνει την μονομερή διαγραφή του χρέους, που μπορεί να την κάνει μόνο η εργατική λαϊκή εξουσία.

Για φαντάσου το ΚΚΕ να συμμαχούσε με σχήματα, κόμματα κτλ. που τα στελέχη τους δηλώνουν ότι παράνομο είναι μόνο ένα 5% του χρέους, καλώντας -χωρίς να το λένε ανοιχτά- το λαό να δεχτεί τη σφαγή του στο όνομα του χρέους, όπως δηλώνει ο Σταθάκης, οικονομικός νους του ΣΥΡΙΖΑ no1;.

-Το ΚΚΕ λέει ότι ο στόχος για να επιτευχθούν πρωτογενή πλεονάσματα είναι στόχος του κεφαλαίου. Στο βαθμό που θα επιτυγχάνονται πλεονάσματα θα χειροτερεύει και η θέση των εργαζομένων και της νεολαίας. Και στην κρίση και στην ανάπτυξη, οι εθνικοί στόχοι, δηλαδή οι στόχοι του κεφαλαίου, για να πιαστούν σημαίνει να ζούμε εμείς σαν σκλάβοι.

Για φαντάσου το ΚΚΕ να συμμαχούσε με κόμματα που στελέχη του λένε ότι: «Ο βασικός στόχος λοιπόν είναι να υπάρχει δημοσιονομική σταθεροποίηση. Δηλαδή να μην έχουμε ελλείμματα, αντίθετα να έχουμε έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό και να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα. Αυτό το στόχο τον αποδεχόμαστε» όπως δηλώνει ο Μηλιός, οικονομικός νους του ΣΥΡΙΖΑ νο 2;

Ξαναλέμε: Ευτυχώς για το εργατικό λαϊκό κίνημα όλα αυτά είναι στη σφαίρα της φαντασίας.

Από το 2012 μέχρι σήμερα έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Το ΚΚΕ επιβεβαιώνεται καθημερινά για τη στάση που κρατάει απέναντι σε δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Πήγε κόντρα στο ρεύμα, δικαιώθηκε και θα το ξανακάνει όποτε χρειαστεί. Το ΚΚΕ δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι η πλουτοκρατία και η ΕΕ, ό,τι κι αν του τάξουν. Είναι εγγύηση γιατί μένει σταθερό και προσηλωμένο στην πάλη για το σοσιαλισμό, για την εργατική εξουσία, τη διακυβέρνηση μαζί με το λαό.

Πρωτοστατεί καθημερινά στην πάλη από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο πρόβλημα του λαού και της νεολαίας για τη μόνη λύση υπέρ του λαού.

Γι' αυτό πρέπει και εσύ να το στηρίξεις, ακόμα και αν δε συμφωνείς σε όλα μαζί του.

Σε όλες τις κάλπες, ΚΚΕ ισχυρό, για να μην παγιδευτεί ο λαός και η νεολαία (ξανά) στις φάκες που τους στήνουν.  

Που είναι όλοι οι λαλίστατοι; Που κρύβονται;

Που είναι όλοι αυτοί που πολιορκούσαν το διαδίκτυο, τις εφημερίδες, τα κανάλια για το Ριζοσπάστη και τον 902;

Που είναι οι ΣΥΡΙΖΟβρωμιάρηδες που ασκούσαν κριτική στο ΚΚΕ και έλεγαν για τον 902;

Που είναι οι άλλοι λαλίστατοι; Οι πρόθυμοι και οι πρώτοι που έστελναν το ΚΚΕ στο απόσπασμα; Οι δήθεν κομμουνιστές...

20% μείωση το κόμμα του 27%; Με τόσους βουλευτές; Με τόση δύναμη;

Ατομικές συμβάσεις; Διαπραγματεύσεις..Για φαντάσου!

Σαν ανέκδοτο διαβάζεται..

Αλλά έτσι είναι αυτά. Οι απεργίες "στον κόκκινο" έπεσαν σε μαύρη σιωπή διότι πουλούσε παντού ο Ριζοσπάστης, ο 902! Και πιο πριν πουλούσε ο ανύπαρκτος Γερμανός και οι μετοχές που δήθεν είχε το ΚΚΕ. Και πιο πριν τα κότερα του Χαρίλαου..

Έτσι είναι αυτά. 

Τα αγαπημένα παιδιά του συστήματος και με 1% αλλά και ως μελλοντική κυβέρνηση..

Ρε που είναι τα παιδιά που αηδίαζαν με την "εργοδοσία" του ΚΚΕ...

Το ξελάσπωμα από το συγκρότημα..

Το «Βήμα» ανέλαβε να ξελασπώσει την «Αριστερή Πλατφόρμα» και τον Π. Λαφαζάνη σε σχέση με την κριτική που τους ασκεί το ΚΚΕ για την οπορτουνιστική πολιτική γραμμή που εκφράζουν εντός ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και τις διαστρεβλώσεις περί «αγαπημένων παιδιών του Χαρίλαου»...

Έτσι, δεν τους άρεσε η απάντηση που έδωσε ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύοντας αποσπάσματα από τις παρεμβάσεις του Π. Λαφαζάνη και του Χ. Φλωράκη στην Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ τον Ιούνη του 1990 (ένα χρόνο πριν τη διάσπαση του 1991), όπου είναι φως φανάρι η αντιπαράθεση, ο χαρακτήρας των απόψεων που εξέφραζαν διάφορα στελέχη όπως ο Μ. Ανδρουλάκης, ο Π. Λαφαζάνης κ.ά., αλλά και ο χαρακτηρισμός τους ως «επιστημονικός οπορτουνισμός» από τον Χαρίλαο... Από τα αποσπάσματα φαίνονται μόνο -λέει το «Βήμα»- οι ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Λες και εμείς είπαμε κάτι διαφορετικό. Για τις ιδεολογικοπολιτικές διαφορές μιλάμε όσων προσπάθησαν να διαλύσουν το ΚΚΕ και να το κάνουν συνιστώσα του ΣΥΝ, με όσους πάλεψαν να το κρατήσουν όρθιο και να το ανασυγκροτήσουν. Κανένας άλλωστε δεν αναφέρθηκε στις ικανότητες του Π. Λαφαζάνη, ίσα - ίσα «επιστημονικός» ο οπορτουνισμός του και τότε, «επιστημονικός» και σήμερα...

Μάλιστα, για τις ανάγκες του ξελασπώματος, το «Βήμα» έφτασε στο σημείο να γράψει ότι τη δεκαετία του 1980 «ο Λαφαζάνης έκανε τον Χαρίλαο πολιτικό ή τον βοήθησε να γίνει γρήγορα πολιτικός»(!)... Τα σχόλια βεβαίως περιττεύουν, τέτοια αμετροέπεια δηλαδή...

Κοινώς βγάλτε το σκασμό σας

Και μη λερώνετε για ότι μιλάτε. 
Tριτοδιεθνίστικη σφαλιάρα. 
Σωστά;

Έξω υπάρχει μόνο ΜΙΑ ΦΩΝΗ. Η φωνή του ΚΚΕ!
Κάποιοι που έχουν και δεύτερη, δε θα κοιμήθηκαν χθες.

Μικροί και σάπιοι για πολλοστή φορά!

Λίγες ώρες είχαν περάσει μόνο από το θάνατο του Ορέστη Κολοζώφ! Η ηθική των πρώην δε σκαμπάζει όμως. 

Έχουν το περιθώριο να λένε και να γράφουν ότι θέλουν, χωρίς να δίνουν λογαριασμό πουθενά.

Μπορούν να λερώσουν στο πέρασμα τους τα πάντα. Ακόμα και στελέχη του ΚΚΕ που δεν έδωσαν ποτέ δικαίωμα στον αντίπαλο για να χτυπήσει το κόμμα της εργατικής τάξης. Σε δευτερόλεπτα βρωμίζουν τον νεκρό που δεν έχει δικαίωμα απάντησης.

Μπορώ να μείνω απλώς στο παραπάνω. Είναι χαρακτηριστική η βρωμιά τους.

Αλλά μπορώ και παραπέρα.. Διότι είναι  σάπιοι!

Με αφορμή το θάνατο του Χρόνη Μίσσιου στον ίδιο ιστότοπο διαβάζουμε..

Οι άνθρωποι, τις διαφορές που έχουν σε ζητήματα ιδεολογίας και πολιτικής τις λύνουν εν ζωή. 

Κατάκτηση των ανθρώπων, από αρχαιοτάτων χρόνων, είναι ο σεβασμός του νεκρού. Ποτέ κανείς δεν ασχημονεί βλέποντας να περνάει από μπροστά του μια κηδεία, ποτέ δεν συμπεριφέρεται με μικρότητα σε βάρος ενός νεκρού, ποτέ δεν εκμεταλλεύεται τον θάνατο, την αναγκαστική σιωπή εκείνου που φεύγει για να τον μειώσει τώρα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, τις επιλογές του, την ιστορία του.

Είναι εμφανές πόσο σάπιοι είναι, πόσο σαπίλα κουβαλάνε.

Τότε έγραφαν επίσης το παρακάτω..

Ούτε το ΚΚΕ, ούτε ο Ριζοσπάστης, ούτε οι κομμουνιστές μπορούν να έχουν μια τόσο απεχθή εικόνα. Αυτή η εικόνα ανήκει σ’ εκείνους που θέλουν να φέρουν το κόμμα, την εφημερίδα του και τα μέλη του στα δικά τους μέτρα.

Το ίδιο λέμε. Το ΚΚΕ να μην πάει στα μέτρα τους.

Η κατηφόρα δεν έχει φρένο.

Και η Πορτογαλία είναι μακριά..

Ιστορικά Διδάγματα: Η συμμετοχή του Ιταλικού ΚΚ στην κυβέρνηση του «ιστορικού συμβιβασμού»

Οι μεταπολεμικές αναλύσεις του Ιταλικού ΚΚ

Ενρίκο Μπερλίνγκουερ,
ΓΓ του Ιταλικού ΚΚ
 «θεωρητικός»
του «ιστορικού συμβιβασμού»

Το ΙΚΚ θεώρησε την εκδίωξή του από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις εθνικής ενότητας (1947) ως αποτέλεσμα της ωμής παραβίασης της δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, τα διεθνή μονοπώλια και τους πολιτικούς τους εκφραστές. Με αυτό τον τρόπο, μετάλλαξε τη μαρξιστική - λενινιστική αποτίμηση της αστικής δημοκρατίας ως καλύμματος της αστικής εξουσίας και εκμετάλλευσης που είναι περισσότερο αποτελεσματικό όσο πιο εύρυθμα λειτουργεί. Ως συνέπεια, διακήρυττε τη θέση πως μια νέα συμμετοχή του στην κυβέρνηση θα ήταν προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, υιοθετώντας ουσιαστικά τη φιλελεύθερη πρόσληψη του αστικού κοινοβουλευτισμού που τον παρουσιάζει ως πεδίο εναρμόνισης των διαφορετικών ταξικών συμφερόντων.

Οι εκτιμήσεις του ΙΚΚ, αν και ήταν συνέχεια της προηγούμενης στρατηγικής του, μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ (1956), βρήκαν το έδαφος για να αποτελέσουν την απαρχή μιας ακόμα πιο δεξιάς οπορτουνιστικής γραμμής. Το 20ό Συνέδριο εκτιμούσε ότι λόγω της αλλαγής του συσχετισμού υπέρ των δυνάμεων του σοσιαλισμού που επέφερε η απόσπαση χωρών από το ιμπεριαλιστικό σύστημα στην ανατολική Ευρώπη και την Ασία¹, ήταν εφικτός ο στόχος της ειρηνικής - κοινοβουλευτικής μετάβασης στο σοσιαλισμό. Μάλιστα, ως προϋπόθεση κατάκτησης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας έθετε τη συνεργασία των Κομμουνιστικών Κομμάτων με τους σοσιαλδημοκράτες.

Το ΙΚΚ, τα επόμενα χρόνια, διευρύνοντας τη συγκεκριμένη τοποθέτηση και αναλύοντας το αστικό πολιτικό σύστημα με γεωγραφικούς (Δεξιά - Κέντρο - Αριστερά) και όχι ταξικούς όρους (αστικά κόμματα και εργατικό κόμμα), θεώρησε ότι κάθε μετατόπιση των κυβερνητικών δυνάμεων στον άξονα Δεξιά - Αριστερά συνιστούσε βήμα για την αλλαγή του ταξικού περιεχομένου της πολιτικής διακυβέρνησης και την προώθηση των εργατικών συμφερόντων. Υπό αυτό το πρίσμα, στις αρχές της δεκαετίας του 1960 πρωτοστάτησε στην ανατροπή της κυβέρνησης συνεργασίας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (ΧΔΚ) και των νεοφασιστών της Ιταλικής Σοσιαλιστικής Κίνησης (MSI), προωθώντας ουσιαστικά τη συμμετοχή του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΙΣΚ) στην κυβερνητική πλειοψηφία. Η πολιτική του πέτυχε έπειτα από την ταραχώδη ανατροπή της κυβέρνησης Ταμπρόνι² από τους ίδιους τους βουλευτές του ΧΔΚ και την ορκωμοσία νέας κυβέρνησης συνεργασίας Χριστιανοδημοκρατών - Σοσιαλδημοκρατών με επικεφαλής τον Χριστιανοδημοκράτη Μόρο.

Διαδήλωση του ΙΚΚ

Ο Μόρο, που αργότερα δολοφονήθηκε από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες», ήταν εκείνη την εποχή υπέρμαχος του σχηματισμού κυβέρνησης των αστικών πολιτικών κομμάτων που θα περιθωριοποιούσε τους νεοφασίστες και τους κομμουνιστές. Η στρατηγική του στην πραγματικότητα εξέφραζε τις κυρίαρχες μερίδες της ιταλικής αστικής τάξης που επιθυμούσαν τον προσανατολισμό της Ιταλίας προς τον άξονα Βόννης - Παρισιού, έναντι όσων αστικών συμφερόντων πρέσβευαν μια στενότερη συνεργασία με τις ΗΠΑ.

Ο δρόμος προς τον «ιστορικό συμβιβασμό»

Η συμμετοχή των σοσιαλδημοκρατών στην κυβέρνηση δεν άλλαξε την πολιτική της κατεύθυνση. Η ιταλική καπιταλιστική οικονομία πέρα από την επιβράδυνση της μεταπολεμικής καπιταλιστικής ανάπτυξης, αντιμετώπιζε και τις συνέπειες της ανισόμετρης ενδοϊταλικής ανάπτυξης από την εντεινόμενη εκβιομηχάνιση του ιταλικού Βορρά και τη συνεχιζόμενη καθυστέρηση του Νότου.

Είναι κι αυτή η περίοδος που βρωμάει ρεφορμισμό

Και κάθε πέτρα από κάτω κρύβει δηλητήριο..

Ε ας διαβάσουμε κάτι για να θυμηθούμε και να εμπλουτίσουμε την ξύλινη γλώσσα μας..

Μια πολύ ενδιαφέρουσα και χρήσιμη επιλογή κειμένων από έργα των Μαρξ και Ενγκελς «Για τον Ρεφορμισμό» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή». Η κριτική της ρεφορμιστικής ιδεολογίας κατέχει πολύ σημαντική θέση στα έργα των δυο μεγάλων θεωρητικών της επαναστατικής ιδεολογίας της εργατικής τάξης.

Ο Μαρξ και ο Ενγκελς αντιμετώπισαν τις διάφορες μορφές της ρεφορμιστικής ιδεολογίας και τις διάφορες εκδηλώσεις της επιρροής της στο εργατικό κίνημα. Αυτές οι μορφές ήταν ο αστικός ρεφορμισμός κι ο στενά συνδεδεμένος μ' αυτόν αστικός σοσιαλισμός, ο μικροαστικός ρεφορμιστικός σοσιαλισμός που άσκησε σοβαρή επιρροή στο εργατικό κίνημα στην αρχική περίοδο ανάπτυξής του, οι ρεφορμιστικές τάσεις μέσα στο ίδιο το εργατικό κίνημα (τρεϊντ-γιουνισμός, λασαλισμός) και η ρεφορμιστική τάση, που εξαπλώθηκε μέσα στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Πολεμώντας όλες αυτές τις τάσεις ο Μαρξ και ο Ενγκελς αποκάλυψαν τις αληθινές ταξικές τους ρίζες, άσκησαν κριτική στα βασικά τους δόγματα και απέδειξαν τον ουτοπικό χαρακτήρα και τη χρεοκοπία των ρεφορμιστικών επιδιώξεων. Ηταν αυτοί επίσης που έδειξαν τη σύνδεση των αναμορφωμένων ρεφορμιστικών τάσεων με την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος.

Στο σύγχρονο κόσμο, που η αστική τάξη βρίσκει διεξόδους σε όλο και πιο σύνθετες μεθόδους επηρεασμού της σκέψης και της ιδεολογίας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, η αναφορά στις πεντακάθαρες απόψεις των Μαρξ-Ενγκελς αποκαλύπτει πρώτα απ' όλα πόσο πραγματικά παλιές και ξεπερασμένες είναι κάποιες θεωρίες που σερβίρονται σαν «σύγχρονες» ακόμα στην εποχή μας. Επίσης οι μεγάλοι κλασικοί της ιδεολογίας της εργατικής τάξης, με την επιστημονική τους ανάλυση, δίνουν τη μοναδική πραγματική ιστορική προοπτική που μπορεί να έχει το εργατικό κίνημα. Το επαναστατικό πέρασμα από τον κατώτερο κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό του καπιταλισμού στον ανώτερο του σοσιαλισμού.

"Έφυγε" ο Ορέστης Κολοζώφ-Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για το θάνατο του

«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ ανακοινώνει με μεγάλη θλίψη την απώλεια του συντρόφου μας Ορέστη Κολοζώφ. Ο σ. Ορέστης Κολοζώφ αφιέρωσε τη ζωή του στη μεγάλη υπόθεση για το δίκιο του λαού, για το σοσιαλισμό, παλεύοντας σταθερά μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ.

Ο σ. Ορέστης Κολοζώφ γεννήθηκε στις 6 Ιούνη του 1940 στην Αλεξανδρούπολη του Εβρου, από οικογένεια κομμουνιστών. Από τα παιδικά του χρόνια γαλουχήθηκε με τα ιδανικά του σοσιαλισμού και τους αγώνες του ΚΚΕ στη χώρα μας. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο το 1952 στην Αλεξανδρούπολη. Από το 1955 ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου τελείωσε το γυμνάσιο το 1959 και έφυγε το 1960 για την Ιταλία. Τέλειωσε τις σπουδές του ως Φυσικός στο Πανεπιστήμιο της Πίζας.

Ο σ. Ορέστης Κολοζώφ από το 1963 υπήρξε μέλος της ΕΔΑ και το 1967 έγινε μέλος του ΚΚΕ.

Στην Ιταλία μέχρι την δικτατορία του '67 διετέλεσε συνδικαλιστικό στέλεχος του φοιτητικού κινήματος, Γραμματέας του Συλλόγου Φοιτητών Ρώμης, καθώς και Γραμματέας της Ομοσπονδίας Φοιτητικών Συλλόγων Ιταλίας. Η δικτατορία τον βρήκε στην Ιταλία, όπου ήταν μέλος του Γραφείου της ΕΔΑ Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας πρωτοστάτησε στην ανάπτυξη της αντιδικτατορικής πάλης και είχε την ευθύνη από το Κόμμα της δουλειάς για τους φοιτητές της Ιταλίας και αργότερα της Δυτικής Ευρώπης. Διετέλεσε επίσης μέλος του Γραφείου των Οργανώσεων στο Εξωτερικό του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, με ευθύνη για το φοιτητικό κίνημα των Ελλήνων στο εξωτερικό.

Ο σ. Ορέστης Κολοζώφ στο 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και στο 10οκαι 11ο Συνέδριο τακτικό της μέλος. Από το 10οέως το 11οΣυνέδριο διετέλεσε μέλος της Γραμματείας της ΚΕ και αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου από το 11ο μέχρι το 12ο Συνέδριο. Από το 12ομέχρι και το 17ο Συνέδριο του Κόμματος διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Από το 1975 δούλεψε κομματικά στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων και από το 1978 έως το 17οΣυνέδριο υπήρξε υπεύθυνος του. Εκλέχτηκε βουλευτής του Κόμματος για πρώτη φορά το 1993 και διετέλεσε υπεύθυνος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Ο σ. Ορέστης Κολοζώφ σε όλη του τη ζωή υπηρέτησε με πίστη και σεμνότητα την πάλη του λαού, στήριξε και πάλεψε για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Υπερασπίστηκε τον επαναστατικό χαρακτήρα του Κόμματος ενάντια στις προσπάθειες διάλυσής του από τους οπορτουνιστές τόσο στην περίοδο του 1968 όσο και την περίοδο 1989 - 1991.

Η Κεντρική Επιτροπή εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στη σύντροφό του Μαριέλλα, το γιό του Γιώργο, τους συγγενείς και τους οικείους του.

Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 3.30 μ.μ. στο νεκροταφείο της Καισαριανής και θα είναι πολιτική».

Μπέρδεψαν το gossip με την ιστορική τους ξεφτύλα

Ξεσπάθωσε ο Καρτερός από την «Αυγή», για «κουτσομπολιά», «διασυρμούς» κ.λπ. σε σχέση με τα όσα ανέφερε ο Δ. Κουτσούμπας στη συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» για τα στελέχη της «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ...

Επειδή τα πολλά λόγια όμως είναι φτώχεια, παραθέτουμε αυτούσια αποσπάσματα από την Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ τον Ιούνη του 1990 που συζητούσε σε συνθήκες κρίσης και έντονης ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης για το ΚΚΕ το Προσχέδιο Θέσεων μπροστά στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, το οποίο πραγματοποιήθηκε το Φλεβάρη του 1991. Κρίση που θυμίζουμε ότι κορυφώθηκε τον Ιούλη του 1991.

Παραθέτουμε αποσπάσματα απ' όσα είπε εκεί ο Π. Λαφαζάνης και ως μέλος της επιτροπής που συνέταξε τις Θέσεις:

«Θέλω να εκφράσω τη συμφωνία μου με τις βασικές κατευθύνσεις που αναπτύσσει το προσχέδιο των Θέσεων. Κι αυτό δεν το κάνω από μια τυπική υποχρέωση σαν μέλος της επιτροπής που το συνέταξε. Αλλά γιατί από τις μέχρι τώρα συζητήσεις μας σε όλα τα επίπεδα, μάλλον πείστηκα περισσότερο για την ορθότητα των βασικών επιλογών και των καινοτομιών του».

(«Ριζοσπάστης», Κυριακή 17 Ιούνη 1990).

Και αποσπάσματα από την ομιλία του Χ. Φλωράκη:

«Ποια είναι η δική μου εκτίμηση για το προσχέδιο, σύντροφοι; Κατά τη γνώμη μου το προσχέδιο αυτό εκφράζει μια άλλη θα έλεγα φιλοσοφία. Ιδιαίτερα στα βασικά χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν ένα κομμουνιστικό κόμμα. Η φιλοσοφία επαναλαμβάνω είναι διαφορετική από τα κύρια χαρακτηριστικά που πρέπει να σημαδεύουν, να θεμελιώνουν ένα κομμουνιστικό κόμμα. Και όπως καταλαβαίνετε, είναι φυσικό να μη συμφωνώ με αυτήν τη φιλοσοφία του προσχεδίου» (...)

«Σ' ένα διάλειμμα χτες με ρώτησε ένας σύντροφος, δε θυμάμαι από ποια οργάνωση. Λέει, σύντροφε, υπάρχει σήμερα επιστημονικός οπορτουνισμός; Λέω υπάρχει. Νομίζω ότι στην κατηγορία αυτή υπάγεται και το κείμενο. Γιατί ένα από τα χαρακτηριστικά του οπορτουνισμού είναι να μη λέμε καθαρά τι θέλουμε να πούμε».

(«Ριζοσπάστης», Τρίτη 19 Ιούνη 1990).

Αυτά, κ. Καρτερέ, δεν είναι κουτσομπολιά ... είναι ιστορία...

Το ΚΚΕ πάντως προχώρησε ως ΚΚΕ και άλλοι ως αριστεροί στο νέο ΠΑΣΟΚ!

Η ξύλινη γλώσσα του ΚΚΕ και η μοδάτη των άλλων

Θαυμάστε mainstream ανάλυση..Άκου τώρα καπιταλισμοί, τάξεις και αηδίες!

Κράτα το σόου μαϊμού!

- Τσίπρας: Κοιμάστε ήσυχος τα βράδια; Κοιτάξτε με κύριε Σαμαρά, δεν είναι κακό

- Σαμαράς: Το έχετε ρίξει στο ψυχογράφημα. Κοιτάω από την άλλη για να μην γελάω

Κουτσούμπα Κουτσούμπα τους τα φέρες όλα τούμπα..

Όλο το κριτήριο ψήφου στα λόγια του ογδονταοχτάχρονου.
Που είσαι ρε ΠΑΜΕ που έγινες και ΠΑΜ!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ basket

Γκεόργκι Δημητρώφ: Οποιος δε θέλει να 'ναι το αμόνι, πρέπει να γίνει το σφυρί!

Ο Γκεόργκι Δημητρώφ (1882 - 1949) υπήρξε στέλεχος του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Παιδί εργατικής οικογένειας από τη νοτιοδυτική Βουλγαρία, δούλεψε ως στοιχειοθέτης σε τυπογραφείο και αναδείχθηκε σε συνδικαλιστής ηγέτης. Εντάχθηκε στο Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα το 1902 και προσχώρησε στην επαναστατική - μαρξιστική πτέρυγά του με επικεφαλής τον Ντίμιταρ Μπλαγκόεφ, τους λεγόμενους «στενούς σοσιαλιστές». Το 1903, οι «στενοί σοσιαλιστές» δημιούργησαν ξεχωριστό κόμμα. Το 1915 ως εκλεγμένος βουλευτής στο κοινοβούλιο αντιτάχθηκε στην ψήφιση των πολεμικών πιστώσεων. Γι' αυτό το λόγο φυλακίστηκε μέχρι το 1917. Το 1919 το κόμμα των «στενών σοσιαλιστών» μετονομάζεται σε Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας και εντάσσεται στην Κομμουνιστική Διεθνή. Μετά την επικράτηση της δικτατορίας του Τσάνκοφ στη Βουλγαρία, ο Γκ. Δημητρώφ διέφυγε στο εξωτερικό, ενώ καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο. Εμεινε στη Σοβιετική Ενωση μέχρι το 1929. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στη Γερμανία, χρησιμοποιώντας ψευδώνυμα και ανέλαβε ευθύνη στο Κεντροευρωπαϊκό τμήμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Το Μάρτη του 1933, συνελήφθη μαζί με τους Βούλγαρους κομμουνιστές Ποπόφ, Τάνεφ, τον αρχηγό της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚ Γερμανίας Ερνστ Τόργκλερ με την κατηγορία του εμπρησμού του Ράιχσταγκ στις 27 Φλεβάρη 1933. Ο Γκ. Δημητρώφ αναδείχθηκε το 1934 σε Γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς μέχρι και την αυτοδιάλυσή της το 1943. Από αυτήν τη θέση πρωτοστάτησε στην πολιτική γραμμή της Διεθνούς, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά το 7ο Συνέδριο. Το 1944, μετά από 22 χρόνια εξορίας, επέστρεψε στη Βουλγαρία. Ηγήθηκε του ΚΚ Βουλγαρίας ως Γενικός Γραμματέας και της εγκαθίδρυσης της σοσιαλιστικής εξουσίας στη χώρα. Πέθανε τον Ιούλη του 1949. Ο εμπρησμός τους Ράιχσταγκ (γερμανικό κοινοβούλιο) έγινε λίγες μέρες πριν από τις εκλογές του Μάρτη του 1933. Ηδη, από τις 30 Γενάρη, ο Χίτλερ είχε διοριστεί καγκελάριος από τον Πρόεδρο Χίντεμπουργκ και με τις ευλογίες του γερμανικού κεφαλαίου. Η ναζιστική κυβέρνηση υποστήριξε πως ο εμπρησμός ήταν μέρος σχεδίου «κομμουνιστικής εξέγερσης» και έτσι πέρασε σε μια ανελέητη ανοιχτή επίθεση ενάντια στους κομμουνιστές με συλλήψεις στελεχών και μελών του ΚΚ ανάμεσά τους και του ηγέτη του Ερνστ Τέλμαν.

Ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ ξημερώματα της 27 Φλεβάρη 1933

Η δίκη της υπόθεσης πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Λιψίας. Ξεκίνησε στις 21 Σεπτέμβρη του 1933, στο IV Ποινικό Δικαστήριο του Ράιχ και ολοκληρώθηκε στις 23 Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου. Οπως αποδείχθηκε, ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ αποτέλεσε οργανωμένη προβοκάτσια των ναζί, με στόχο να ενοχοποιήσουν το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας και την Κομμουνιστική Διεθνή. Το κατηγορητήριο της δίκης κατέρρευσε και οι ναζιστικές αρχές υποχρεώθηκαν να αφήσουν τον Δημητρώφ και τους συντρόφους του ελεύθερους να φύγουν για την ΕΣΣΔ.

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελείται από αποσπάσματα της απολογίας του Γκ. Δημητρώφ στις 16 Δεκέμβρη του 1933. Στα αποσπάσματα που επιλέχθηκαν αναδεικνύεται η στάση του κομμουνιστή απέναντι σε ένα δικαστήριο οργανωμένο από το αστικό κράτος (και ειδικότερα από τη φασιστικής μορφής διακυβέρνηση) που έχει ως στόχο όχι μόνο τη φυσική του εξόντωση αλλά την ηθική και πολιτική καταδίκη του κομμουνισμού, της πάλης της εργατικής τάξης για την απελευθέρωσή της. Η στάση του Γκ. Δημητρώφ είναι υποδειγματική, δε στέκεται ως ένα ξεχωριστό άτομο απέναντι στους δικαστές του. Αναδεικνύει εξαρχής τον πολιτικό στόχο της δίκης. Η αντιπαράθεση στη δίκη γίνεται αντιπαράθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργατική τάξη, ανάμεσα στην αστική εξουσία και τους μηχανισμούς της και το επαναστατικό εργατικό κίνημα, το κομμουνιστικό κίνημα. Ο Γκ. Δημητρώφ αξιοποιεί το βήμα του δικαστηρίου, για να αναπτύξει τις θέσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς, να προπαγανδίσει την ανάγκη υπεράσπισης της Σοβιετικής Ενωσης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να κατανοήσουμε και τα αποσπάσματα από την απολογία του, που αναφέρονται στην έκκληση της ΚΔ για κοινή δράση κομμουνιστών και σοσιαλδημοκρατών ενάντια στο φασισμό. Το ΚΚΕ έχει θέσει το ζήτημα της ανάγκης κριτικής μελέτης των επεξεργασιών του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και εκείνης της περιόδου, με σκοπό την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για το σήμερα και το αύριο. Για το ζήτημα της συμμαχίας κομμουνιστικών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων υπενθυμίζουμε την εξής επισήμανση του «Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ β' τόμος (1949-1968)» στη σελ. 99:

«(...) κυριάρχησε η άποψη ότι τα Κομμουνιστικά Κόμματα δεν θα μπορούσαν να απεγκλωβίσουν τις εργατικές δυνάμεις που ακολουθούσαν τη σοσιαλδημοκρατία, ότι θα απομονώνονταν από αυτές αν δεν ακολουθούσαν πολιτική συμμαχίας με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.

Οι ιστορικές εξελίξεις έδειξαν ότι μεγάλο μέρος της βάσης των άλλων κομμάτων κερδίζεται με την όξυνση της ταξικής πάλης, με ισχυρό ιδεολογικό μέτωπο κατά της αστικής πολιτικής και του οπορτουνισμού, και ότι αυτό αφορά και την περίοδο κορύφωσης των κοινωνικοπολιτικών συγκρούσεων, ακόμα περισσότερο αυτή».

Την μετάφραση των αποσπασμάτων που ακολουθούν έκανε ο Γιώργος Πολυμερίδης.

************

Δημητρώφ: Αναγνωρίζω ότι μιλώ απότομα και σκληρά. Ο αγώνας μου και η ζωή μου επίσης ήταν απότομη και σκληρή. Η γλώσσα μου όμως είναι γλώσσα ειλικρινής και άδολη. Συνηθίζω να λέω τα πράγματα με τ' όνομά τους.

Δεν είμαι δικηγόρος που από υποχρέωση υπερασπίζεται τον πελάτη του.

Υπερασπίζομαι τον εαυτό μου σαν κατηγορούμενος κομμουνιστής.

Υπερασπίζομαι την ίδια μου την κομμουνιστική, επαναστατική τιμή.

Υπερασπίζομαι τις δικές μου ιδέες, τις δικές μου κομμουνιστικές πεποιθήσεις.

Υπερασπίζομαι το νόημα και το περιεχόμενο της ζωής μου.

Να γιατί καθετί που λέω στο δικαστήριο είναι αίμα από το αίμα μου και σάρκα από τη σάρκα μου.

Αυτή η ΚΟΜΕΠ πάντως ανάρπαστη έγινε...

Συμπτωματικά και καθόλου συντονισμένα δεκάδες αναγνώστες της ΚΟΜΕΠ από τη νέα σπορά, τον εργατικό αγώνα, την Αυγή, το Βήμα, τα Νέα, το Έθνος και άλλες πρόθυμες εφημερίδες και site ανακάλυψαν την αποκαθήλωση του Φλωράκη!

Δε στέκομαι καθόλου στο σάπιο περιεχόμενο. Αρκεί αυτή η ξαφνική ανακάλυψη της ΚΟΜΕΠ απ' όλους! Συμπτωματικά πάντα.. Χωρίς διαύλους επικοινωνίας! Και με ταύτιση στα ρεπορτάζ...

Συμπτωματικά..

Αφού όμως είστε τόσο φανατικοί αναγνώστες από το πρώτο δευτερόλεπτο κυκλοφορίας κάθε τεύχους να γίνετε και συνδρομητές.. Υπάρχει προσφορά!

Αστεία προβοκατόρικα συριζαίϊκα ερωτήματα

Στο αγαπημένο twitter αυτοαναρωτιέται ο Παπαδημούλης...

 

Το κοντινό 91! Εκεί που δεν τους βγήκε για 2η φορά..

Και έτσι το ΚΚΕ κράτησε χαρακτήρα και φυσιογνωμία!

Οι υπόλοιποι έκαναν καριέρα παντού...

Πιο πριν και μπροστά στην δημοσκοπική έκρηξη του 2008 με τον "νέο" Αλέξη Τσίπρα ξετσουτσούνιασαν και έβγαζαν πανηγυρικές αφίσες για τη διάσπαση του 1968.. Εκεί που δεν τους βγήκε για πρώτη φορά!

Το λαϊκό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής

"Το πρόβλημα σήμερα στη χώρα μας δεν είναι οι χαμηλοί μισθοί και οι χαμηλές συντάξεις, αλλά ότι σε λίγα χρόνια θα είμαστε μειοψηφία οι έλληνες σε σχέση με τους λαθρομετανάστες!"

Το δήλωσε ο εικονιζόμενος Σταλόνε!

Βιβλιοπρόταση νο2: Το υπόγειο ρεύμα

Μ΄αρέσει να μη λέω πολλά.. Είναι υπόγεια ρεύματα αλλά δεν έχουν σχέση με τον τίτλο του συγκεκριμένου βιβλίου!

Tο υπόγειο ρεύμα  είναι ένα ξεχωριστό βιβλίο της αμερικανικής εργατικής λογοτεχνίας. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όλους, αφού αποτελεί μια ζωντανή γνωριμία με την πάλη των εργατών σε μια βιομηχανική περιοχή των ΗΠΑ – ταυτόχρονα είναι ένα δυνατό μυθιστόρημα που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον.

Τη μία πλευρά των ηρώων του βιβλίου την αποτελούν άνθρωποι με ιδανικά για μια πιο ανθρώπινη και πιο δίκαιη ζωή, κομμουνιστές πρωτοπόροι εργάτες που έρχονται σε αντίθεση με την κοινωνία της εκμετάλλευσης και τους μηχανισμούς καταπίεσης, φανερούς και κρυφούς. Το στοιχείο που αναμφίβολα θα εκτιμήσει ο αναγνώστης στο βιβλίο του Άλμπερτ Μαλτς είναι ότι οι ήρωές του είναι άνθρωποι πραγματικοί, ζωντανοί, με όλες τις αρετές και τις ελλείψεις τους, που με την καθημερινή τους δράση συμβάλλουν στην πάλη για την αλλαγή της κοινωνίας.

Το υπόγειο ρεύμα  όχι μόνο αποτυπώνει τη σκληρότητα της ταξικής πάλης, αλλά και θέτει τον καθένα μπροστά στην ευθύνη συνεισφοράς του στην οργάνωση αυτής της πάλης.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο συγγραφέας Του υπόγειου ρεύματος γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1908, σε μια πλούσια οικογένεια Δυτικοευρωπαίων μεταναστών. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Κολούμπια, απ’ όπου αποφοίτησε το 1930. Από τα φοιτητικά του χρόνια θα συνειδητοποιήσει τη ληστρική φύση του καπιταλισμού και θα μισήσει τη βία του φασισμού. Έτσι, μετά από τον πόλεμο, ο Άλμπερτ Μαλτς θα ενταχτεί στην πρωτοπορία της αμερικανικής εργατικής τάξης και θα γίνει μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ. Πολύ σύντομα, γι’ αυτήν την πολιτική ένταξή του, θα βρεθεί στη φυλακή (1950) με το διαβόητο νόμο του Μακάρθι.

Ο Άλμπερτ Μαλτς πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με το θεατρικό του έργο Επί της Γης ειρήνη (1934). Ακολούθησαν άλλα δύο θεατρικά του το 1935: Ο μαύρος λάκκος και Οι κρυφοί επαρχιώτες. Το 1940 εκδίδει Το υπόγειο ρεύμα. Το 1944 τη νουβέλα του Ο σταυρός και το βέλος. Μετά από την αποφυλάκισή του θα εκδώσει τη δραματική νουβέλα Μια μεγάλη μέρα μιας σύντομης ζωής (1957), όπου δίνονται συγκλονιστικές σκηνές ανθρώπινης αλληλεγγύης ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους φυλακισμένους αγωνιστές. Τέλος, με τη νουβέλα του Κάποτε το Γενάρη (1966) δίνονται εικόνες από την πάλη ενάντια στο φασισμό.

Ο Στάθης Σταυρόπουλος έφτασε στον «αυριανισμό» και συνεχίζει...

Ο κύριος Στάθης συνεχίζει να λιβελογραφεί στο «Ενικός» κατά του ΚΚΕ με αμείωτη ένταση και εμπάθεια, αποδεικνύοντας ότι όταν πάρεις την αντιΚΚΕ κατρακύλα τα φρένα «καίγονται»!

Ήταν φαίνεται μεγάλος ο πειρασμός για τον κ. Στάθη η νέα συκοφαντική επίθεση που έχουν ξεκινήσει κατά του ΚΚΕ, οι χρεωμένοι για αυτό, στο «ΒΗΜΑ», το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», την «Αυγή» κ.α. και είπε να βάλει και αυτός τις δικές τους πινελιές. Και το έκανε με την εμπάθεια και την αμετροέπεια ενός πασόκου αυριανιστή που και ο κ. Στάθης κάποτε με σιχασιά αντιμετώπιζε!

Μάζεψε ό,τι το πιο διαστρεβλωτικό, συκοφαντικό και ανυπόστατο γράφτηκε και ειπώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες κατά του ΚΚΕ, πρόσθεσε και μια αριστερή σάλτσα και την εκτόξευσε με ύφος εξοργισμένου!

Φτάνει μάλιστα στο σημείο να κατηγορεί το ΚΚΕ, ότι «εκπαιδεύει υβριστές» σε ένα κείμενο προκλητικά υβριστικό για τα στελέχη, τα μέλη, τους οπαδούς του ΚΚΕ, την ιστορία του, το ρόλο και την προσφορά του σήμερα και όλα αυτά γιατί; Γιατί το ΚΚΕ δεν βάζει πλάτη να εξαπατηθεί για μια ακόμα φορά ο λαός και δεν ακούει τον κ. Στάθη και δεν πάει με τον ΣΥΡΙΖΑ στο Τέξας, στον ΣΕΒ, στην Κομισιόν!

- Δεν έχουν μεγάλο θράσος να εμφανίζονται αυτοί που ύβριζαν πατόκορφα και χυδαία τον Χ. Φλωράκη, γιατί υπερασπίστηκε την ύπαρξη και τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του ΚΚΕ, ειδικά το 1991, ως θαυμαστές και υπερασπιστές του; Δεν ήταν και ο κ. Στάθης που εγκατέλειψε την πάλη για το σοσιαλισμό αγκαλιά μαζί με εκείνους που κατηγορούσαν τον Χαρίλαο, και τα άλλα στελέχη του ΚΚΕ, που κόντρα στο ρεύμα έλεγαν όχι στην διάλυση και την μετάλλαξή του, ως «δεινόσαυρο», «εικονολάτρη», «απολιθώματα», «γεροντοκρατία του Περισσού» και πολλά ακόμα;

Οι επαναστάτες είναι πεισμένοι! Όχι πιασμένοι στους καναπέδες..

Τι κι αν τα ποσοστά του ΚΚΕ γυροφέρνουν στο 5%;

Οι εναλλακτικοί του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβερνώσας αριστεράς προσπάθησαν να ρίξουν την κυβέρνηση με συλλαλητήριο των 2000 ανθρώπων.

Οι μπαρουτοκαπνισμένοι άντρακλες της Χρυσής Αυγής μάζεψαν κάτι εκατοντάδες να διαμαρτυρηθούν για τις διώξεις των στελεχών τους.

Τα 2 κόμματα της πλατείας και του καναπές. Του 30% και του τρίτου κόμματος..

Και το ΚΚΕ κάνει εκδήλωση και τιγκάρει το ΣΕΦ και την αρένα του!

Κάμποσοι τέτοιοι επαναστάτες μπορούν να γυρίσουν τον κόσμο ανάποδα..

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ Γ.ΦΑΡΣΑΚΙΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩ...