Παραμονή 15αυγουστου!

Και στην πλατεία δε βρίσκονταν οι αγανακτισμένοι..

Δεν βρίσκονταν οι της άνω και κάτω πλατείας..

Δε βρίσκονταν οι του "όχι"!

Ούτε οι εξεγερμένοι των καταλήψεων της Βουλής και των μπάχαλων!

Για τη ΓΣΕΕ ούτε λόγος..

Ήταν όμως η ΑΔΕΔΥ με συμβολική συμμετοχή 100 ανθρώπων από 10 διαφορετικές γκρούπες, πάνω στο πεζοδρόμιο! Και η φωνή του Καλομοίρη να μιλάει με πόνο ψυχής για την κακή κυβερνητική πλειοψηφία.. Πες ΣΥΡΙΖΑ ντε! Δεν είναι ντροπή!

Α ήταν και το ΠΑΜΕ μόνο του, απομονωμένο με κάτι χιλιάδες παραπέρα!

Μόνο του όμως, περιχαρακωμένο στην καλοκαιρινή, μνημονιακή ραστώνη!

Με κάτι χιλιάδες..

Κάτι ακούω για ΑΔΕΔΥ, ΠΟΕ-ΟΤΑ για απεργίες κλπ

Βρε ξεφτιλισμένοι, θα σας φτύσει το σύμπαν ρε γελοίοι..

Πλάι πλάι και με το σπρώξιμο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκεί στην ΑΔΕΔΥ, αυτό το πεντάμηνο κάνατε ρεκόρ κινητοποιήσεων ΣΤΗΡΙΞΗΣ της κυβέρνησης! 

Εγκλωβίσατε τους εργαζόμενους στις δαγκάνες του ΣΥΡΙΖΑ ως νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Δεν αφήσατε βδομάδα που να μην κάνετε δήλωση ή κινητοποίηση για να ενισχυθεί η διαπραγματευτική ισχύς της κυβέρνησης (λέμε τώρα)!

Κατηγορούσατε το ΠΑΜΕ σε κάθε συνεδρίαση που τολμούσε να βάλει πλαίσιο διεκδικήσεων και αποκατάστασης των απωλειών.

Βρε ξεφτίλες, βρε νούμερα..

Με τι θράσος καλείτε τώρα για απεργία;

Τι θα πείτε τώρα ρε σάπιοι; Θα θυμηθείτε ότι εκφράζετε εργαζόμενους;

Στον απόπατο και ακόμα παραπέρα, σκουπίδια της εργατικής τάξης!

υγ. Η ΓΣΕΕ είναι άλλο κεφάλαιο! Η ανακοίνωση-ταύτιση με τον ΣΕΒ και όλοι μαζί ιαχές για το μεγαλείο της ΕΕ θα μείνει στην ιστορία! 

H νέα ντροπή της 1ης φοράς αριστεράς!

«Η δημοκρατία δεν εκβιάζεται, η αξιοπρέπεια δεν παζαρεύεται»

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, ο ελληνικός λαός αλλά και οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης, δίνουμε ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης στον δήθεν μονόδρομο της λιτότητας, μήνυμα αντίστασης στους εκβιασμούς και στην καλλιέργεια κλίματος φόβου. Αγωνιζόμαστε για τις ζωές μας και το για μέλλον των παιδιών μας. Παλεύουμε για μια Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.

Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση των συνδικάτων την Κυριακή 21/06 στις 19:30 στο Σύνταγμα, παραμένουμε ακλόνητοι στη μάχη για τον τερματισμό της λιτότητας και την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας της χώρας!

----------------------------

Η ΑΔΕΔΥ και τα συνδικάτα από τη μία κυβερνητική στήριξη για το νέο μνημόνιο και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τα συνδικάτα για την παγίωση της πολιτικής γραμμής του, για τα κέρδη των εκμεταλλευτών.

Ας μη μιλάνε οι λερωμένοι

Με αφορμή έναν «λαδιάρη», που τον πιάσανε στα πράσα στο «Σωτηρία», έσπευσαν οι από καιρό έτοιμοι (οι ίδιοι που έχουν διαχρονικά αξιώσει να αντιμετωπίζονται οι εργατοπατέρες ως θεσμός - ακόμα και «βάθρο της δημοκρατίας» έχουν ονομάσει τους εκάστοτε Πολυζωγόπουλους) να χύσουν χολή για τα συνδικάτα, να κλάψουν, δήθεν, γιατί με τέτοια συνδικάτα οι εργαζόμενοι δεν μπόρεσαν να αντιδράσουν στα μνημόνια, να επιβάλουν τη θέση «αυτό είναι το συνδικαλιστικό κίνημα, μια σαπίλα».

Ασφαλώς και είναι σαπίλα τέτοια φαινόμενα. Και δεν είναι καθόλου μεμονωμένα. Ξανά και ξανά οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ τα έχουν καταγγείλει και αντιπαλέψει. Αυτήν την κατάσταση, μάλιστα, την έθεσαν πριν από 14 ολόκληρα χρόνια σαν κεντρικό πρόβλημα του συνδικαλιστικού κινήματος. Και μόλις πρόσφατα, στις 6 Σεπτέμβρη, το ΠΑΜΕ από τη Θεσσαλονίκη έκανε αναφορά σ' αυτήν την κατάσταση, μιλώντας για «ένα μηχανισμό πολύ ισχυρό που εγκλωβίζει το συνδικαλιστικό κίνημα στην υποταγή της ταξικής συνεργασίας, στους σχεδιασμούς της ΕΕ και των κυβερνήσεων. Που μετατρέπει τα Συνδικάτα σε μηχανισμό συνδιαλλαγής με την εργοδοσία και τους κρατικούς μηχανισμούς και τα εμπλέκει στην εναλλαγή των αστικών κυβερνήσεων». Γι' αυτή τη θέση λέξη δεν πέρασε στον αστικό Τύπο και πώς να περάσει, αφού έθιγε ιερά και όσια του συστήματος.

Με αυτά τα ιερά και όσια του συστήματος, τους εργατοπατέρες, έκανε και κάνει ακόμα κομπρεμί η αστική δημοσιογραφία και τ' αφεντικά της. Σ' αυτούς βασίστηκε η βαρβαρότητα των καπιταλιστών μέσα στις επιχειρήσεις (λαμπρή μορφή ο Διάκος, για τα δεινά που πέρασαν οι εργάτες του ναυπηγείου Σκαραμαγκά επί ιδιοκτησίας Νιάρχου, λαμπρές μορφές και οι διάδοχοί του στο ίδιο ναυπηγείο όταν πέρασε υπό κρατικό έλεγχο).

Στα «παιδιά» του Λευτεριώτη (εργατοπατέρα του '80, από το χώρο των φορτοεκφορτωτών) βασίζεται και σήμερα η αγριότητα των καπιταλιστών όταν στήνει μέσα στη Ζώνη αντι-συνδικάτο με χρυσαυγίτες. Μ' αυτούς στην πρώτη γραμμή επιδιώκουν και σήμερα να κρατήσουν τους εργάτες στην υποταγή. Αυτούς ύμνησαν σαν «υπεύθυνους συνδικαλιστές» στη Χαλυβουργία του Βόλου, όταν συνοδεία χρυσαυγιτών τραμπούκων σήκωναν στην πύλη πανό με τη φράση «έξω το ΠΑΜΕ». Τέτοιος είναι και ο χρυσαυγίτης που, όπως αποκάλυψε χτες ο «Ρ», έστησε ολόκληρη «ομοσπονδία» που έφτασε ως την πόρτα του συνέδριου της ΓΣΕΕ για να έχει νόμιμη βάση το δουλεμπόριο.

Οι απεργοσπάστες του ΣΥΡΙΖΑ βγάζουν γλώσσα και γελάει το ακροατήριο (που δεν είχαν)

«Να σταματήσουν την αδιέξοδη, μοναχική πορεία, που διασπά και αποδυναμώνει τη δύναμη πυρός του εργατικού κινήματος, που αποτελεί το βούτυρο στο ψωμί στις δυνάμεις του κεφαλαίου και την κυβέρνηση» κάλεσε τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ ο Γ. Χαρίσης, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, από το βήμα της χτεσινής συγκέντρωσης της ΑΔΕΔΥ.

Καταλαβαίνουμε τη θλίψη και τη μοναξιά του έτσι όπως κοίταζε από το βήμα τους συγκεντρωμένους και διαπίστωνε ποιοι είναι οι απεργοσπάστες. Από έναν χώρο χιλιάδων εργαζομένων, τους ΟΤΑ, από τους οποίους εκλέγεται και στους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγάλο αριθμό οργανωμένων δυνάμεων, δεν υπήρχε ψυχή από κάτω, γιατί ακριβώς η απεργοσπασία πάει σύννεφο. Καταλαβαίνουμε τη θλίψη του από τη διαπίστωση ότι και από τους καθηγητές που επίσης διαθέτει μια δύναμη ο ΣΥΡΙΖΑ λιγοστοί ήταν οι απεργοί. Οι υπόλοιποι είχαν πάει και χτες στη δουλειά, όπως είχαν κάνει και προχτές. Ας μη συνεχίσουμε την αναφορά σε χώρους όπου στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν εξετάσεις απεργοσπασίας κι έχουν κάνει δόγμα το «δηλώνουμε ασθένεια τη μέρα της απεργίας για να μη χαθεί το μεροκάματο». Τα ξέρει όλα και με ονόματα ο Χαρίσης.

Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν ισχύει το «λίγη τσίπα δε βλάπτει». Εχουν μακρά ιστορία τα στελέχη του στην προβοκάτσια απέναντι στο ταξικό κίνημα. Αλλά πάει πολύ να εγκαλούν για βοήθεια στο κεφάλαιο τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αυτοί που έχουν θεό τους την «ανταγωνιστικότητα», αυτοί που ακόμα και χτες από το βήμα της συγκέντρωσης της ΑΔΕΔΥ καλούσαν τους εργαζόμενους να παλέψουν για έναν πιο δίκαιο καπιταλισμό. Αυτοί που «με τα τέσσερα» έχουν υπερψηφίσει τη «Λευκή Βίβλο για την Ανταγωνιστικότητα, την Ανάπτυξη, την Απασχόληση», το Ευαγγέλιο, δηλαδή, του κεφαλαίου το οποίο το παρουσίαζαν και σαν προοδευτικό εργαλείο. Αυτοί που σήμερα - σήμερα ακριβώς - ψάχνουν σωτηρία για τον καπιταλισμό σ' ένα «νέο New Deal», όπως δηλώνει αριστερά και δεξιά ο Α. Τσίπρας, ψάχνουν δηλαδή τρόπο να πειστούν οι εργαζόμενοι ότι δεν πρέπει να χτυπήσουν αλύπητα τους καπιταλιστές ακριβώς την ώρα της κρίσης του συστήματός τους, αλλά να πάνε μαζί τους για να σωθεί το σύστημα.

Τα βρώμικα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ για απεργία της ΓΣΕΕ χωρίς απόφαση

Βούηζε ο τόπος από την Παρασκευή για απεργία της ΓΣΕΕ την Τρίτη. Από τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε κλάδο ερχόταν ως σίγουρο. Η ΑΔΕΔΥ έβγαζε ανακοινώσεις για απεργία στις 24, όλοι ρωτούσαν αν όντως υπάρχει απεργία.

Είναι βρωμιάρηδες. Κάνουν απεργία με όργιο φημών για να προκαλούν μόνο αναστατάτωση μέσω της τηλεόρασης. Τι κι αν μια απεργία θέλει απεργούς. Δεν τους ενδιαφέρει. Θέλουν απεργία στα χαρτιά. Στην πράξη ας είναι όλοι απεργοσπάστες.

Μέχρι και πριν λίγες ώρες το site apergia.gr είχε για αύριο απεργία και της ΓΣΕΕ. Το mega ανακοίνωνε απεργία. Ο enikos μας ενημέρωση σήμερα μόλις πως δε θα υπάρχει απεργία.

Και όλα αυτά μέσα από τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε κλάδο.

Ψεύτες και αστείοι συνδικαλιστές.

Αυτοί δεν κάνουν απεργία τις καλές εποχές, τώρα θα έκαναν;

Στη στάση εργασίας την προηγούμενη βδομάδα οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ έσπασαν ρεκόρ απεργοσπασίας.

Ρωτήστε και στον Σκλαβενίτη..

Πριν λίγο έβγαλε ανακοίνωση και το ΠΑΜΕ για τις καραγκιοζιές τους..

Εκφυλιστική τακτική από την πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ: Αποφασίζει κινητοποιήσεις το βράδυ για να γίνουν το πρωί

Την απόφαση να κηρύξει 4ωρη στάση εργασίας την Πέμπτη 29 Αυγούστου (11 π.μ. - λήξη ωραρίου) πήρε χτες το μεσημέρι η πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής (ΕΕ) της ΑΔΕΔΥ. Η στάση εντάσσεται στις αντιδράσεις ενάντια στη διαθεσιμότητα. Η απόφαση λήφθηκε κυριολεκτικά στο πόδι από τις ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και «Αυτόνομη Παρέμβαση» (ΣΥΡΙΖΑ), οι οποίες αρχικά επιχείρησαν να «κηρύξουν» 24ωρη απεργία χωρίς καν να συνεδριάσει η ΕΕ! Πριν τη συνεδρίαση της ΕΕ, έγινε σύσκεψη με τις Ομοσπονδίες - μέλη της ΑΔΕΔΥ. Σε αυτή, οι ίδιες δυνάμεις, μαζί και αυτές που πρόσκειται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρόβαλλαν ως μοναδικό αίτημα το «όχι στις απολύσεις».

Ο Αλ. Αρβανιτίδης, μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και εκπρόσωπος των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο, δήλωσε σχετικά: «Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στη φάση αυτή πρότειναν απεργία σε όλους τους κλάδους του Δημοσίου, κοινή δράση με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα και όχι μόνο για ένα αίτημα, όχι μόνο ενάντια στις απολύσεις, αλλά ενάντια στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής. Πρότειναν κλιμάκωση των αγώνων, μέχρι την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, την απαλλαγή του λαού από την εκμεταλλευτική εξουσία των μονοπωλίων.

Στη βάση αυτή, πρότειναν άμεσα γενικές συνελεύσεις στα σωματεία και η απεργία να εξαγγελθεί σε ημερομηνία που να δίνει τον αυτονόητο και εύλογο χρόνο, ώστε να προετοιμαστεί, να οργανωθεί στους τόπους δουλειάς στις υπηρεσίες. Ταυτόχρονα, πρότειναν χωρίς καμιά καθυστέρηση ακόμα και απεργία διαρκείας εκεί που φαίνονται ότι συγκεντρώνονται οι προϋποθέσεις, υπάρχουν διαθέσεις, μπαίνουν μπροστά οι εργαζόμενοι, όπως στους διοικητικούς υπαλλήλους στα ΑΕΙ, σε κάποια υπουργεία.

Δε βάφονται αυγά με πορδές..

Οταν στις 21 Ιούνη αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Λαφαζάνη ένα κείμενο που παρουσιάστηκε σαν ανακοίνωση 12 Ομοσπονδιών που καλούσαν μάλιστα σε πανελλαδικό συλλαλητήριο για τις 29 Ιούνη και με στόχο, όπως ανέφεραν, να ακολουθήσει σύσκεψη για την κήρυξη γενικής πολιτικής απεργίας, το πρώτο ερώτημα που δημιουργήθηκε ήταν «τι μύγα τους τσίμπησε αυτούς, πατενταρισμένους εργατοπατέρες και μιλάνε ως και για πολιτική απεργία;». 

Μια πρώτη απάντηση δόθηκε γρήγορα όταν σε συνοδευτικό κείμενο στον ίδιο ιστότοπο ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εξήγησε ότι ένα συντονιστικό πρωτοβάθμιων σωματείων που είχε στηθεί πριν από καιρό είχε φάει τα ψωμιά του και ήταν ώρα πια για ανώτερο συντονισμό. Μια δεύτερη απάντηση προέκυψε όταν μέλη των διοικήσεων αυτών των ομοσπονδιών άρχισαν να δηλώνουν ότι δε γνώριζαν τίποτα γι' αυτήν την απόφαση κι ότι το κείμενο εκφράζει μόνο κάποιους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και μερικούς «μετανοημένους» της ΠΑΣΚΕ. Το πράγμα μπέρδεψε περισσότερο όταν αυτό το κείμενο εμφανίστηκε σε διάφορους ιστότοπους και σαν αποτέλεσμα σύσκεψης που οργάνωσε η ΑΔΕΔΥ! Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται όταν η Ομοσπονδία των εργαζομένων στις Περιφέρειες αποκάλυψε ότι πράγματι είχε δεχτεί πρόσκληση για μια σύσκεψη που υποτίθεται ότι την οργάνωνε η ΑΔΕΔΥ με θέμα τις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις.

Η ΑΔΕΔΥ για τη 48ωρη.. Τσιου-τσιου!

Την ανάγκη ο αγώνας των εργαζομένων να αποκτήσει το περιεχόμενο που απαιτεί η υπεράσπιση των δικών τους συμφερόντων, κάτι που αποτελεί και προϋπόθεση για την κλιμάκωση της πάλης, ανέδειξαν οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στην προχτεσινή συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής (ΕΕ) της ΑΔΕΔΥ, όπου πάρθηκε και η απόφαση για τη 48ωρη απεργία. Η σύγκληση της ΕΕ έγινε μετά από σχετική πρόταση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, κάτω από το βάρος των εξελίξεων και την ανάγκη, χωρίς καμιά καθυστέρηση να οργανωθεί απεργιακός αγώνας για να μην περάσουν τα μέτρα.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ επισήμαναν πως η κλιμάκωση, η δημιουργία των προϋποθέσεων που απαιτούν οι αποτελεσματικοί αγώνες, εξαρτώνται και από τις μορφές και από το περιεχόμενό τους, δηλαδή τα αιτήματα που προβάλλουν.

Γι' αυτό - σημείωσαν - η απεργία δεν πρέπει να εξαντληθεί στο αίτημα της καταψήφισης των μέτρων. Τόνισαν ότι βασικά αιτήματα των εργαζομένων πρέπει να είναι: Κίνημα και αγώνας για να μην περάσουν τα μέτρα, αλλά και για μονομερή διαγραφή του χρέους. Για να καταργηθούν τώρα όλα τα μνημόνια, μεσοπρόθεσμα προγράμματα, εφαρμοστικοί νόμοι και δανειακές συμβάσεις. Για αποδέσμευση τώρα από την ΕΕ. Ακόμα, υπογράμμισαν, «καμία θυσία για την πλουτοκρατία. Δηλώνουμε καθαρά ότι δεν θα ματώσουμε για μια καλύτερη διακυβέρνηση - διαχείριση του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Φιλολαϊκή ανάπτυξη, ζωή με δικαιώματα για μας και τα παιδιά μας. Να περάσει όλος ο πλούτος στα χέρια των παραγωγών, στα χέρια του λαού».

Στην ψηφοφορία που ακολούθησε για το περιεχόμενο που πρέπει να έχει η απεργιακή μάχη, η πρόταση του ΠΑΜΕ καταψηφίστηκε από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ. Από τους εκπροσώπους της «Αυτόνομης Παρέμβασης» (ΣΥΡΙΖΑ), ο ένας εκπρόσωπός τους ψήφισε υπέρ και ο άλλος κατά.

Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ (που παρακολουθούν με εκπρόσωπό τους την ΕΕ της ΑΔΕΔΥ), παρά τις επίμονες πιέσεις του εκπροσώπου του ΠΑΜΕ δε συμφώνησαν με το συγκεκριμένο περιεχόμενο της απεργίας. Μάλιστα, εν τέλει, αρνήθηκαν να πάρουν μέρος και στην ίδια την ψηφοφορία!... Πρόκειται για τις ίδιες δυνάμεις που πρωτοστάτησαν τις προηγούμενες μέρες σε έναν πόλεμο «λάσπης» εναντίον των ταξικών δυνάμεων, μέσα από το Διαδίκτυο και αλλού, φτάνοντας να λένε ότι το ΠΑΜΕ δε θέλει κλιμάκωση της πάλης ακόμα και ότι στηρίζει την ΠΑΣΚΕ...

Οι απεργοσπάστες στην ΑΔΕΔΥ, οι επαναστάτες στα λόγια, οι εξεγερμένοι ψεύτες

Τις τελευταίες 3-4 μέρες σε διάφορα blogs και forums αναφέρεται η δήθεν προδοτική στάση του ΠΑΜΕ στην ΑΔΕΔΥ, που απέναντι στην πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΑΚΕ για απεργία διαρκείας με επαναλαμβανόμενες 48ωρες είχε το θράσος να ζητήσει 24ωρη απεργία και επανεκτίμηση την ίδια μέρα για να εκτιμήσουν τα όργανα τη συμμετοχή και την κλιμάκωση!

Είχε το θράσος δηλαδή να ζητήσει τη συμμετοχή των εργαζομένων.

Είχε το θράσος δηλαδή να ζητήσει σε μια απεργία να υπάρξουν απεργοί.

Είχε το θράσος δηλαδή μια μορφή πάλης όπως η απεργία, να μην εκφυλιστεί.

Είχε το θράσος δηλαδή ένα κίνημα όσο στα κάτω του κι αν είναι, να μη γίνει ουρά εκλογικών παιχνιδιών.

Είχε το θράσος δηλαδή να ζητάει συλλογική εκτίμηση οργάνων για μια προτεινόμενη μορφή πάλης που εμπεριέχει το στοιχείο της κλιμάκωσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βέβαια στο διαδίκτυο, στο ΠΡΙΝ κα νόμιζαν ότι έπιασαν τον παπά από τα... Έγραψαν για τον περίεργο ρόλο που παίζει το ΠΑΜΕ στην εκτόνωση των διαθέσεων, για συμμαχίες με την ΠΑΣΚΕ κοκ. Ευτυχώς που το κίνημα δε φτιάχνετε στα blogs αλλά σε χώρους δουλειάς και οι εργαζόμενοι που τολμούν να βγουν στους δρόμους ξέρουν και που να πάνε.

Ας το πιάσουμε από την αρχή..

Αυτοί που απεργούν πρέπει να απεργούν. 

Ναι! Ίσως χρειάζεται να λέμε και τα αυτονόητα αλλά ο εκφυλισμός είναι βαθύς.

Απεργία με αναρρωτική άδεια δεν είναι απεργία.

Απεργία με άδεια δεν είναι απεργία.

Απεργία με το μεροκάματο να πέφτει δεν είναι απεργία.

Απεργία με απουσία κατά την ώρα της συγκέντρωσης δεν είναι απεργία.

Απεργία με χρήση ρεπό δεν είναι απεργία.

Απεργία χωρίς απεργούς δεν είναι απεργία!

Και στο σημερινό άρθρο στον Ριζοσπάστη από τον εκπρόσωπο του ΠΑΜΕ στο γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ ξεσκεπάζονται και τα ψέμματα αλλοίωσης των πρακτικών αλλά κυρίως αποτυπώνεται και η υποκρισία, η βρωμιά και η σαπίλα με μια σειρά παραδείγματα από την τελευταία απεργ..απεργοσπασία τους.