Τρομαγμένα παιδιά απ' τις βόμβες της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, πεινασμένα και ξυπόλυτα, εγκαταλείπουν τα γκρεμισμένα σπίτια τους για να φιλοξενηθούν στις Λαϊκές Δημοκρατίες
 |
Το ελληνικό αστικό κράτος, την περίοδο της ένοπλης ταξικής πάλης με το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ 1946 - 1949) και αργότερα, τις δεκαετίες 1950 - 1960, στην προσπάθεια ανασυγκρότησής του, ενίσχυσε την ιδεολογική προπαγάνδα της εθνικοφροσύνης με νέα επιχειρήματα δυσφήμισης του λαϊκού αγώνα του ΕΑΜ, του ΔΣΕ και του ΚΚΕ. Βασικός πυρήνας αυτής της δυσφήμισης ήταν ο χυδαίος αντικομμουνισμός του τύπου «ΕΑΜοβούλγαροι», «εγκληματίες», «προδότες», «πράκτορες», «απάτριδες» κ.ά. Η προπαγάνδα συμπληρώθηκε και με το «παιδομάζωμα».
Στο «παιδομάζωμα», με πρωτεργάτη τη βασίλισσα Φρειδερίκη, έδωσαν ιδιαίτερο βάρος. Αρκετά χρόνια μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ, με το επιχείρημα «της παράνομης κράτησης των βιαίως απαχθέντων ελληνοπαίδων από τις χώρες των Λαϊκών Δημοκρατιών (ΛΔ)», συντηρούσαν το κλίμα του ψυχρού πολέμου, μιας μορφής της αντίθεσης και πάλης μεταξύ σοσιαλισμού - καπιταλισμού.
Σήμερα, που αναβιώνει ο αντικομμουνισμός της εθνικοφροσύνης, δεν μπορούσε να μείνει έξω από την αρθρογραφία «το παιδομάζωμα» με τα αντίστοιχα της περιόδου επιχειρήματα από το ΛΑ.Ο.Σ., τη «Χρυσή Αυγή» (Χ.Α.) και άλλα φασιστοειδή. Η αναπληρώτρια του τομέα Γυναικών του ΛΑ.Ο.Σ., Φ. Κούρταλη, σε άρθρο στο διαδίκτυο, μεταξύ άλλων αναφέρει: «Νέα μορφή γενιτσαρισμού», «στρατολόγηση παιδιών... και η αποστολή τους στην Ελλάδα για να πολεμήσουν κατά της Ελλάδος», «το παιδομάζωμα ήταν απόφαση της Σλαβικής ηγεσίας», «Ηταν ένας τρόπος προκειμένου να αποκτήσει το ΚΚΕ έναν μελλοντικό στρατό με τα παιδιά που απήχθησαν βιαίως».
Με χιτλερικό χαιρετισμό υποδέχονται τη Φρειδερίκη
 |
Η εθνικιστική - φασιστική προπαγάνδα και ιδιαίτερα της Χ.Α. χρησιμοποιεί τα δήθεν στοιχεία που περιέχονται στο βιβλίο του διαγραμμένου από το 1950 μέλους του ΚΚΕ για ανηθικότητα, επαναπατρισμένου το 1960 πολιτικού πρόσφυγα και υμνητή της δικτατορίας του 1967, Γιώργου Μανούκα («ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ», εκδόσεις «Συλλόγου Επαναπατρισθέντων εκ του παραπετάσματος», Αθήναι, 1961). Πρόσφατα και το «Βήμα» στην ηλεκτρονική του έκδοση, με άρθρο του Γιάννη Μπασκόζου, μπήκε στο χορό των ιστορικών προσεγγίσεων για το ίδιο θέμα, με τίτλο «28.000 παιδιά στο "παραπέτασμα"»!
Ο αρθρογράφος της «δημοκρατικής αστικής εφημερίδας», αφού πρώτα αμφισβητεί την ανάγκη της μετακίνησης των παιδιών στις ΛΔ λέγοντας ότι «προκαλεί μόνο προβληματισμό σχετικά με την ανάγκη ή όχι... της μετακίνησης των 28.000 περίπου παιδιών από φτωχές οικογένειες και σχεδόν έρημα χωριά προς τις χώρες του πρώην "υπαρκτού"», εικάζει: «Το ΚΚΕ ήθελε πιθανότατα να προστατέψει μια νέα γενιά μαχητών έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού έναν "τρίτο γύρο"».
Δηλαδή, το ΚΚΕ, κατά τον αρθρογράφο, ετοιμαζόταν για «τρίτο γύρο», προτού να τελειώσει ο «δεύτερος» και ενώ αυτός δεν είχε κριθεί ακόμα! Ο αντικομμουνιστικός παραλογισμός σε όλο το μεγαλείο του..!
Το αστικό κράτος μετά τη Βάρκιζα
Μετά την υποχώρηση - συνθηκολόγηση του ΚΚΕ και του λαϊκού κινήματος με τη Συμφωνία της Βάρκιζας, το αστικό κράτος μεθοδευμένα και με τη στήριξη των Αγγλων ιμπεριαλιστών συμμάχων του επιδίωξε την υπέρ του αλλαγή του συσχετισμού δύναμης που δεν είχε ακόμη παγιωθεί, με στόχο τη σταθεροποίηση της αστικής εξουσίας που είχε κλονιστεί σοβαρά από τις μάχες του Δεκέμβρη του 1944.
Για την αναδιοργάνωση του καπιταλιστικού κράτους χρησιμοποιήθηκαν όλες οι αντιδραστικές δυνάμεις, γι' αυτό και επανήλθε η Βασιλεία, η οποία είχε ενεργό ρόλο όπως θα δούμε στη συνέχεια.
Σαν πρόβατα απ' τα αρματαγωγά ξεφόρτωναν στα λιμάνια τα παιδιά απ' τις περιοχές Μακεδονίας, Θράκης και Ηπειρο, για να τα κλείσουν στα γκέτο της Φρειδερίκης
 |
Εκτός από την αναδιοργάνωση του κράτους και παρακράτους με τη χρησιμοποίηση χιλιάδων δοσίλογων και ταγματασφαλιτών, από το 1945 κυνήγησε δεκάδες χιλιάδες και έριξε στις φυλακές και στις εξορίες 80.000 αγωνιστές του ΕΑΜ και του ΚΚΕ.
Η επίθεση σε βάρος των λαϊκών αγωνιστών είχε θύματα χιλιάδες παιδιά. Υπολογίζεται ότι πάνω από 15.000 παιδιά άνω των 14 ετών ήταν φυλακισμένα στα κολαστήρια της Μακρονήσου, της Βίδου, της Λέρου, του Ιτζεδίν, της Κηφισιάς κ.ά. Αρκετά ήταν καταδικασμένα σε θάνατο γιατί δεν αποκήρυτταν τους γονείς τους, ενώ στην Κέρκυρα έγιναν τελικά και εκτελέσεις παιδιών (Η ΤΡΙΧΡΟΝΗ ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΔΣΕ 1946 - 1949, σελ. 465).
Με πρακτικά μέτρα, συλλήψεις πρώην αξιωματικών, το αστικό κράτος έγκαιρα κατάφερε να στερήσει δυνάμεις εμπειροπόλεμες από τον ΔΣΕ. Με την τρομοκρατία και τις εκτελέσεις βρήκε δυνάμεις που υπέκυψαν στις πιέσεις και τις χρησιμοποίησε στην επάνδρωση και αναδιοργάνωση του αστικού στρατού για γενίκευση της ένοπλης σύγκρουσης.
Ενα ακόμη μέτρο του ελληνικού αστικού κράτους αποτέλεσε το σχέδιο μετακίνησης του πληθυσμού (μετακινήθηκαν 800.000) από την ύπαιθρο στις πόλεις. Η μετακίνηση των λεγόμενων «ανταρτόπληκτων», για να σωθούν από τις «σφαγές» των «συμμοριτών», από το 1947, με τη δημιουργία νεκρών ζωνών, αποσκοπούσε στην αποκοπή του ΔΣΕ από τους κατοίκους που βοηθούσαν τα τμήματά του με τρόφιμα, πληροφορίες και εφεδρικές δυνάμεις που είχε ανάγκη ο ΔΣΕ, ιδιαίτερα το 1948 που γενικεύτηκε η επίθεση του αστικού στρατού. Αυτά ήταν τα «έρημα χωριά» που δεν είδε ο αρθρογράφος του «Βήματος» και όχι τα χωριά της Ελεύθερης Ελλάδας που είδε, στα οποία κατέφυγαν και οι χιλιάδες κυνηγημένοι από τους ΜΑΥδες, τη χωροφυλακή και το στρατό (Η ΤΡΙΧΡΟΝΗ ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΔΣΕ 1946 - 1949, σελ. 462 - 463).
1949. Ελληνόπουλα που φιλοξενούνται στο Μαριάνσκε Λάζνε, δηλαδή τα πρώην βασιλικά θέρετρα που έγιναν λαϊκή περιουσία. Σήμερα βεβαίως, με την καπιταλιστική παλινόρθωση, τα ανάκτορα και η εκμετάλλευσή τους ανήκουν σε λίγους
 |
Δεν εκτιμήθηκε σωστά όλη αυτή η πορεία όξυνσης της σύγκρουσης από μεριάς της αστικής τάξης και των συμμάχων της, των παλιών, Μ. Βρετανία, και των νέων, ΗΠΑ, ενάντια στο λαϊκό κίνημα. Από το ΚΚΕ, δηλαδή, δεν εκτιμήθηκε ότι δεν υπήρχε καμιά προοπτική για δημοκρατική ομαλότητα, όπως μέχρι τότε πίεζε και με την ένοπλη πάλη.
Το πραγματικό παιδομάζωμα υπό την καθοδήγηση της βασίλισσας Φρειδερίκης ήταν μια παράπλευρη επιχείρηση της μετακίνησης του πληθυσμού, όπου με την επίβλεψη της Αμερικανικής Αποστολής Βοήθειας στην Ελλάδα (ΑΜΑG) και άλλων ιμπεριαλιστικών υπηρεσιών γινόταν το ξεδιάλεγμα των παιδιών που κλείστηκαν στα βασιλικά ιδρύματα, στις περιβόητες παιδουπόλεις κ.α.
Σύμφωνα με στοιχεία των πρωταγωνιστών της επιχείρησης, 150.000 παιδιά ακολούθησαν τους μετακινούμενους γονείς τους και άλλες 50.000 κλείστηκαν στα βασιλικά ιδρύματα (ό.π. σελ. 465 - 467).
Βασικός στόχος του παιδομαζώματος ήταν ο εγκλεισμός των παιδιών σε στρατόπεδα μεταστροφής τους ενάντια στον ΔΣΕ και το ΚΚΕ. «Η Βασιλική Πρόνοια Επαρχιών Βορείου Ελλάδος εγκαινίασε την πρώτη βασιλική παιδούπολη με 500 παιδιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης τον Ιούλιο του 1947» (Δημ. Σέρβος, «Το παιδομάζωμα και ποιοι φοβούνται την αλήθεια», σελ. 148).
Το Γενάρη του 1948 λειτουργούν 52 παιδουπόλεις (αργότερα 58) με το σύστημα πειθαρχημένης διαβίωσης και 28.000 έγκλειστα παιδιά κάτω των 14 ετών. Ηταν φασιστικά γκέτο - επανδρωμένα με απόστρατους ανώτερους αξιωματικούς του στρατού και της χωροφυλακής, γυναίκες πιστές στη βασίλισσα Φρειδερίκη, ανώτερους κυβερνητικούς υπαλλήλους και διπλωμάτες.
Ενεργό ρόλο είχε και η σύζυγος του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Γκρέιντι, που είχε αναλάβει μέσω των ρ/σ και του Τύπου της Αμερικής την προπαγάνδα του έργου του βασιλικού ιδρύματος και των παιδουπόλεων (ό.π. σελ. 151).
Οι αστοί αρθρογράφοι, φασίστες και μη, όπως και η βασίλισσα, κατά το λαό «Φρίκη», χρησιμοποίησαν το επιχείρημα ότι με τις παιδουπόλεις «έσωσαν» τα παιδιά των «συμμοριόπληκτων» περιοχών, «είχαν απομακρυνθεί μερίμνη του κράτους προς αποφυγή απαγωγής από τους συμμορίτες» (Η Ιδέα της Βασιλείας, τεύχ. 2, Ιούλης 1983, σελ. 15).
